Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Την Κυριακή η ώρα της νέας Μεταπολίτευσης



Πηγή: Γ. Δελαστίκ – «Επίκαιρα»- Aναδημοσίευση από το "ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ"

Μεγάλη, πολύ μεγάλη θα είναι η νύχτα της Κυριακής 6 Μαΐου. Για πρώτη φορά μετά τις εκλογές του Νοέμβρη του 1974, σχεδόν σαράντα (!) ολόκληρα χρόνια μετά, ο ελληνικός λαός θα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Μπροστά στα μάτια του θα ξεδιπλώνεται το νέο πολιτικό σκηνικό, καθώς θα καταρρέει παταγωδώς το παλιό. Οποιαδήποτε κι αν είναι τα επιμέρους ποσοστά των κομμάτων, το απολύτως βέβαιο είναι ότι τη νύχτα της Κυριακής θα επέλθει σε επίπεδο λαϊκής ψήφου η νέα Μεταπολίτευση.

Δεκατρείς φορές έχουμε ψηφίσει από το 1974 μέχρι σήμερα σε βουλευτικές εκλογές για την ανάδειξη κυβέρνησης. Και τις δεκατρείς φορές το ερώτημα ήταν απλούστατο και καθαρά διαχειριστικό: Ποιο από τα δύο κόμματα, το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία, θα αναλάβει την άσκηση της εξουσίας, εδραζόμενο σε μια συντριπτική πλειοψηφία, της τάξης του 80% ή και περισσότερο, που απολάμβανε ο δικομματισμός επί τρεις και πλέον δεκαετίες.

Ακόμη και στις εκλογές του 1975 και του 1977, όταν ακόμη το ΠΑΣΟΚ ήταν πολύ αδύναμο, το ποσοστό ΝΔ – ΠΑΣΟΚ υπερέβαινε αθροιστικά το 67%! Στη συνέχεια εκτοξεύθηκε μέχρι και στο… 86,87%!

Το τέλος του δικομματισμού

Οτιδήποτε κι αν γραφόταν εδώ και πολλά χρόνια περί εξάντλησης του δικομματισμού ήταν αντικειμενικά πολιτική ανοησία, αφού η έδραση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στο λαό ήταν γρανιτώδης.

Σε οχτώ βουλευτικές αναμετρήσεις τα δύο κόμματα πήραν από 83,41% έως 86,87% και στις υπόλοιπες τρεις πήραν από 77,4% (το 2009) μέχρι 79,94%. Πώς θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί σοβαρά ότι ο δικομματισμός κλονίζεται, όταν απολάμβανε ποσοστά σχεδόν… σοβιετικού τύπου κάθε φορά που ο λαός εκαλείτο στις κάλπες;

Ακριβώς αυτό είναι, όμως, που καταρρέει την Κυριακή τη νύχτα. Από τα ύψη του 80%, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ θα γκρεμιστούν με τη μια στα Τάρταρα της λαϊκής μειοψηφίας. Αδυνατώντας να συγκεντρώσουν το 50% των ψήφων, θα χάσουν τουλάχιστον 30 ή και περισσότερες εκατοστιαίες μονάδες από το συνολικό ποσοστό τους. Πρόκειται για τεκτονικό πολιτικό σεισμό.

Η ΝΔ θα έρθει πρώτη συγκεντρώνοντας το… χειρότερο (!), το κατά πολύ χειρότερο, ποσοστό της ιστορίας της, πολύ κάτω ακόμη και από τότε που υφίστατο σαρωτικές ήττες όπως, παραδείγματος χάρη, το 1981 και το 2009, οπότε είχε πάρει 35,87% και 33,48% αντιστοίχως. Την Κυριακή πάει να βγει πρώτη παίρνοντας σχεδόν… 10 εκατοστιαίες μονάδες λιγότερο από τα ποσοστά αυτά!
Όσο για το ΠΑΣΟΚ, αυτό φιλοδοξεί απλώς να ξεπεράσει το αποκαρδιωτικό ποσοστό της πρώτης του εμφάνισης: το 13,58% του 1974!

Για ένα κόμμα που μόλις πριν από δυόμισι χρόνια πήρε το τεράστιο ποσοστό του 43,92% θεωρείται πλέον άπιαστο όνειρο να προσεγγίσει το προ… 35ετίας δεύτερο χειρότερο ποσοστό του, το 25,34% του 1977!

Η ουσία της κατάρρευσης

Το καθολικό αίσθημα της βέβαιης κατάρρευσης του πολιτικού σκηνικού της Μεταπολίτευσης και τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων έχουν δημιουργήσει ελπίδες στην πλειοψηφία ίσως των Ελλήνων ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μαζί δεν θα κατορθώσουν να συγκεντρώσουν 151 βουλευτές για να σχηματίσουν νέα μνημονιακή κυβέρνηση που να έχει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από πολιτική σκοπιά είναι αδύνατον να σταθεί μια συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ που θα λάβει εξοντωτικά μέτρα εναντίον εκατομμυρίων Ελλήνων, αν έχει μόνο 151 ή 155 ή περίπου τόσους βουλευτές. Όχι μόνο θα καταρρεύσει υπό το βάρος της λαϊκής οργής, αλλά πιθανόν να μην μπορέσει ούτε καν να σχηματιστεί υπό το καθεστώς απειλής βέβαιης ανατροπής της.
Από τεχνική, όμως, σκοπιά, από τα ποσοστά, δηλαδή, που απαιτεί ο εκλογικός νόμος για να παράσχει τους 151 βουλευτές, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Αναλόγως του αθροίσματος των ποσοστών των μικρών κομμάτων που θα συμμετάσχουν στις εκλογές, αλλά δεν θα κατορθώσουν να ξεπεράσουν το 3% για να μπουν στη Βουλή, είναι πολύ εύκολο για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να πιάσουν από κοινού τους 151 βουλευτές.

Υπενθυμίζουμε απλώς ότι αν το ποσοστό των κομμάτων που μείνουν εκτός Κοινοβουλίου ανέλθει στο 10%, αρκεί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να υπερβούν αθροιστικά μόλις το 36,4% για να πάρουν 151 βουλευτές. Αν το ποσοστό των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων είναι μόνο 5%, τότε ΝΔ – ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξεπεράσουν το 38,4%, κάτι που δεν φαίνεται τόσο δύσκολο.

Το… «τρίτο κόμμα της νοθείας»!

Μακάρι να διαψευστούμε, αλλά, κατά την άποψή μας, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα έχουν μαζί σαφώς πάνω από τους αναγκαίους 151 βουλευτές.

Ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει σαφώς πόση βαρύτητα έχει το «μπόνους» των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. Οι 50 έδρες αντιστοιχούν στο 16,5% του συνόλου των εδρών. Βάσει του ισχύοντος εκλογικού νόμου, ένα κόμμα για να πάρει αυτές τις 50 έδρες με το σπαθί του πρέπει να πετύχει ποσοστό γύρω στο… 20%!

Ποτέ στα σχεδόν σαράντα χρόνια της ‘μεταπολίτευσης δεν υπήρξε στην Ελλάδα τρίτο κόμμα με ποσοστό κοντά στο 20%, με αντίστοιχες έδρες του οποίου θα δοθούν την Κυριακή χαριστικά στο πρώτο κόμμα, το ποίο, όπως όλα δείχνουν, θα είναι η ΝΔ.

Πρόκειται για απίστευτης έκτασης καλπονοθεία, η οποία συντελείται, μάλιστα, με απολύτως νομιμοφανή τρόπο. Άλλες φορές με το ποσοστό του πρώτου κόμματος να κυμαίνεται πάνω από το 40%, οι συνέπειες του «μπόνους» δεν ήταν ευδιάκριτες. Σήμερα, όμως, με τα ποσοστά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να έχουν υποστεί καθίζηση, ο καλπονοθευτικός χαρακτήρας του αίσχους του«μπόνους» βγάζει μάτια.

Ας φανταστούμε μια ΝΔ με ποσοστό 25%, ως παράδειγμα, η οποία, αντί να παίρνει περίπου 70 έδρες που αντιστοιχούν στο ποσοστό της, να παίρνει… 120, γιατί οι υπόλοιπες 50 είναι «δώρο»! Λίγο ακόμη, δηλαδή, και οι κλεμμένες έδρες θα ήταν περισσότερες απ’ όσες θα είχε κερδίσει με το σπαθί της, δικαιωματικά, βάσει του ποσοστού της!

Είναι εξαιρετικά εύστοχη η παρατήρηση πως ο εκλογικός νόμος καθορίζει εκ των προτέρων ότι στις εκλογές τρίτο έρχεται οπωσδήποτε το… «κόμμα της νοθείας» με 50 έδρες και ποσοστό 20% και επιπλέον ότι αυτές οι 50 κλεμμένες έδρες ανήκουν στο πρώτο κόμμα, ακόμη κι αν αυτό πάρει κάτω από… 20%!

Δεν σώζονται με τίποτα

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο κόσμος ενδιαφέρεται πρωτίστως για το ποια κυβέρνηση θα σχηματιστεί μετά τις 6 Μαΐου – αν θα είναι, δηλαδή, μια ολέθρια συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, των συνεργατών των Γερμανών, της EE και του ΔΝΤ, στο τελειωτικό ρήμαγμα της χώρας μας ή αν θα υπάρξει κάποια άλλη κυβέρνηση, αντιμνημονιακή και όχι δωσιλογική, η οποία θα γεννήσει ελπίδες απαλλαγής από την ξένη κατοχή και την επικυριαρχία του Βερολίνου και των Βρυξελλών.

Ενδέχεται πολλοί να απογοητευτούν, αν δουν να σχηματίζεται μια ακόμη κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ με τη βοήθεια ή όχι βουλευτών του Γιώργου Καρατζαφέρη και του Φώτη Κουβέλη. Άδικο δεν θα έχουν. Οφείλουν, όμως, να γνωρίζουν ότι από τη στιγμή που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν κατορθώσουν να πιάσουν το 50% των ψήφων, μεταβληθούν, δηλαδή, σε μειοψηφία μέσα στο λαό, η κυβέρνησή τους αποκλείεται να επιβιώσει πέρα από μερικούς μήνες το πολύ.

Από τη στιγμή που θα πέσουν κάτω από το 50%, το πολιτικό σκηνικό της δικομματικής κυριαρχίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν σώζεται με τίποτα, όσες έδρες και να τους χαρίσει ο εκλογικός νόμος. Απλώς είναι ζήτημα χρόνου η ανατροπή και της κυβέρνησής τους.

Έφοδος ανατροπής

Έχει τεράστια πολιτική σημασία να μην πλησιάσουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ το 50% της λαϊκής ψήφου. Αν παραμείνουν στη μειοψηφία -για πρώτη φορά έπειτα από σχεδόν σαράντα χρόνια, επαναλαμβάνουμε-, τότε η κυβέρνηση που θα σχηματίσουν θα στερείται πολιτικής νομιμοποίησης στη συνείδηση του ελληνικού λαού.

Με σύνθημα «Κάτω η κυβέρνηση της δωσίλογης μειοψηφίας!» πρέπει να αρχίσει από την πρώτη κιόλας μέρα η έφοδος ανατροπής της, με αλλεπάλληλα κύματα διαδηλώσεων, απεργιών, συγκεντρώσεων, συλλαλητηρίων. Ούτε μία μέρα ανάσα δεν πρέπει να αφεθεί να πάρει η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.

Αυτή τη φορά, άλλωστε, θα είναι πολύ πιο επικίνδυνη από την προηγούμενη.  

Έχοντας επίγνωση του ότι ο βίος της κυβέρνησης θα είναι πολύ περιορισμένος χρονικά και πως η πλειοψηφία του λαού τους μισεί ως συνεργάτες των ξένων κατακτητών, οι υπουργοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θα είναι πολύ πιο επιθετικοί στην προώθηση μέτρων εξανδραποδισμού των Ελλήνων, πριν καταφύγουν στο εξωτερικό, με την ελπίδα ότι εκεί θα γλιτώσουν από την οργή του λαού μας και δεν θα δικαστούν και καταδικαστούν για τα εγκλήματα κατά της πατρίδας μας που έχουν διαπράξει και προτίθενται να συνεχίσουν να διαπράττουν.