Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

Αντίο Ούγκο Τσάβες



Η ιστορία είναι πάντα δίκαιη και γαλαντόμα με αυτούς που στέκονται απέναντί της σαν ισότιμοι συνομιλητές της και ενεργοί διαμορφωτές της προς μια άλλη, δίκαιη κοινωνία. Ο Ούγκο Τσάβες ήταν ένας από αυτούς. Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας υπήρξε η ζωντανή απόδειξη ότι οι επαναστατικές ιδέες και τα κινήματα μπορούν να νικάνε, αλλά μπορούν και να αλλάζουν τον κόσμο. Η πολιτική του πορεία και η θητεία του στη θέση του προέδρου της Βενεζουέλας, μπορεί να μην ήταν η επιτομή της επαναστατικής κατάληψης της εξουσίας από τις δυνάμεις της εργασίας, ήταν όμως η πιο ζωντανή απόδειξη πως οι λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στην επανάσταση και την αντεπανάσταση δεν πρέπει να είναι «καταστάσεις έκτακτης ανάγκης» με τρόικες, δανεισμούς και εξαθλιωμένους λαούς.
Ο Τσάβες επιβίωσε χάρη στη στήριξη του λαού της Βενεζουέλας από τα πραξικοπήματα και την ανελέητη, γκανγκστερική επίθεση των ΗΠΑ και των συν αυτώ προθύμων που είδαν μια τέως μπανανία με τεράστιο πλούτο, να αποφασίζει να σταθεί στα πόδια της και να μειώσει το ποσοστό των φτωχών της στο μισό, μέσα σε μια δεκαετία, την ώρα που οι δικές τους, «αναπτυγμένες δυτικές κοινωνίες» όλο και μεγαλώνουν τις ουρές συσσιτίων και ανέργων και οι πολίτες τους δεν τολμάνε να ανάψουν καλοριφέρ στο ίδιο τους το σπίτι. Ο λαός της Βενεζουέλας γνώρισε την ιατρική περίθαλψη, τη στιγμή που στις χώρες που «σώζει» το ΔΝΤ, τα νοσοκομεία διαλύονται και οι ασθενείς αφήνονται στην τύχη τους.
Ο Τσάβες έδειξε πως η απάντηση στον καπιταλισμό, είναι η αντεπίθεση και όχι η «υπεύθυνη» συμπόρευση. Ότι ο πλούτος ανήκει σε αυτούς που τον παράγουν και όχι στους καπιταλιστές. Ότι η απάντηση μιας χώρας μπορεί να είναι οι εθνικοποιήσεις εταιριών και τραπεζών και όχι το ξεζούμισμα των πολιτών της. Ότι τελικά οι εργάτες πράγματι έχουν να χάσουν μόνο τις αλυσίδες τους.
Ο Τσάβες, έδειξε κάτι ακόμα πιο σημαντικό: ότι η επανάσταση και οι ιδέες της ξεπερνούν τις μεμονωμένες φυσιογνωμίες, ακόμα και εκείνες που έπαιξαν καίριο ρόλο στη διάδοση ή και την εδραίωσή της. Με τα δικά του λόγια: «Για εκείνους που θέλουν το θάνατό μου, θα ήθελα αυτοί να ζήσουν. Έτσι, για να δουν πως η Μπολιβαριανή Επανάσταση συνεχίζει να προοδεύει από νίκη σε νίκη».

Γεια και χαρά λοιπόν σύντροφε Ούγκο. Δεν θρηνούμε, αλλά συνεχίζουμε στο δρόμο του αγώνα, με τη θύμησή του, hasta la victoria siempre όπως έλεγε και ο Τσε.
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Καταγγελία του σωματείου εργαζομένων Νοσοκομείου-ΚΥ Νάξου για μετακίνηση νοσηλεύτριας.



ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ – Κ.Υ. ΝΑΞΟΥ, Κ.Υ. ΑΜΟΡΓΟΥ, Π.Ι. & Π.Ι.Ι. ΝΑΞΟΥ, ΑΜΟΡΓΟΥ & ΜΙΚΡΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

KΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ  Σ.Β.Ε.Ν.Ν.Α.Μι.Κ. ΓΙΑ ΔΙΩΞΗ  ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ  Γ.Ν.- ΚΥ  ΝΑΞΟΥ ΣΕ  ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ  ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΡΙΑ.

 Η  απαξίωση  και αποδόμηση του ΕΣΥ, είναι σε πλήρη εξέλιξη. Κλείσιμο κλινικών, αλλά και ολόκληρων νοσοκομείων είναι πλέον γεγονός. Απλήρωτοι  γιατροί, εργαζόμενοι, προμηθευτές, περιμένουν κάποιο θαύμα. Τα νοσοκομεία και τα Κ.Υ. της χώρας, υπολειτουργούν και η κοινωνία αυτό το γνωρίζει και το βιώνει  καθημερινά. Πλέον το ΕΣΥ, δεν είναι ανθρωποκεντρικό,  αλλά λειτουργεί με όρους και κανόνες επιχείρησης. Κεντρικός άξονας, δεν είναι πλέον ο άνθρωπος αλλά τα έσοδα και τα έξοδα με τη λογική του ισοσκελούς ισολογισμού. Σε τοπικό επίπεδο και συγκεκριμένα στο πολύπαθο Κ.Υ  Νάξου οι εξελίξεις είναι τραγικές.O οργανισμός του Κ-Υ δεν είναι πλέον ικανός να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της κοινωνίας. Οι  ελλείψεις  σε ιατρικό, νοσηλευτικό και τεχνικό προσωπικό, είναι μεγάλες με συνέπεια οι εφημερίες να μην είναι ασφαλείς για τους ασθενείς, αλλά και για τους ίδιους τους εργαζόμενους, ιατρούς και νοσηλευτές. Τα χειρουργεία ,ο τεχνητός νεφρός, η αιμοδοσία δεν λειτούργησαν ποτέ και πανάκριβα μηχανήματα σαπίζουν στις κούτες. Οι κάτοικοι  της Νάξου και όχι μόνο είναι ανάστατοι και έχουν βγει στους δρόμους να διεκδικήσουν το αυτονόητο :
Δωρεάν ποιοτική δημόσια υγεία, περίθαλψη και πρόνοια.
Καθώς λοιπόν το αίτημα όλης της κοινωνίας βρίσκεται σε εξέλιξη με συλλαλητήρια, απεργίες, καταλήψεις, επαφές με θεσμικούς και μη παράγοντες στη Νάξο και στην Αθήνα έρχεται η διοίκηση και στέκεται απέναντι σε όλη αυτή την δυναμική και μας επιβεβαιώνει  για μια ακόμα φορά ότι το πρώτο μέλημα της είναι τα κέρδη και οι ζημιές του νοσοκομείου και όχι ο άνθρωπος.
 Όλη αυτήν την τακτική, την παγιώνει και να την ενισχύει με τις επιλογές που κάνει.
Την Πέμπτη 01/03/2013, δόθηκε εντολή από τη διοίκηση να μετακινηθεί μια μάχιμη νοσηλεύτρια τωνΤ.Ε.Π. (Τμήμα  Επειγόντων Περιστατικών)  με την αιτιολογία του άρθρου 30 του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα και ισχυρίζεται  ότι δήθεν είναι επιτακτική υπηρεσιακή ανάγκη να αναθέσει στην εργαζόμενη  καθήκοντα άλλου κλάδου και ειδικότητας.
Συγκεκριμένα την κάνει διοικητικό υπάλληλο ώστε να ενισχύσει τον εισπρακτικό μηχανισμό του νοσοκομείου.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρουμε τα εξής σημαντικά:
1)Τα Τ.Ε.Π. είναι το πιο μάχιμο πόστο του Κ.Υ. Νάξου.
Εκεί θα αντιμετωπιστεί το επείγον περιστατικό και θα δοθεί η μάχη για να κρατηθεί στη ζωή ένας άνθρωπος.
Αυτό που περιμένουν να βρουν οι ασθενείς που έρχονται στο Κ.Υ.,24 ώρες το 24ωρο , είναι γιατρούς και νοσηλευτές  και όχι κάποιο διοικητικό υπάλληλο που να τους ζητάει πεντάευρα στην είσοδο.
Σε τελική ανάλυση  τα έχουν ήδη πληρώσει  με το παραπάνω, με τις υπέρογκες κρατήσεις που γίνονται σε όλους τους εργαζόμενους για ιατρική και ασφαλιστική κάλυψη .
 Αντί λοιπόν να ενισχύσει τα Τ.Ε.Π., με έμψυχο δυναμικό, η διοίκηση τι κάνει? τα αποδυναμώνει, λες και περισσεύει νοσηλευτικό προσωπικό. Πρέπει  επίσης εδώ να αναφέρουμε ότι ο αριθμός του νοσηλευτικού προσωπικού των Τ.Ε.Π. είναι περιορισμένος αφού μόλις και μετά βίας βγαίνει πρόγραμμα για την κάλυψη της 24ωρης βάρδιας  στα Τ.Ε.Π αλλά και στους θαλάμους ασθενών.
Άρα, πράγματι υπάρχει επιτακτική υπηρεσιακή ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Μόνο, που η ανάγκη αυτή είναι η ενίσχυση των Τ.Ε.Π και όχι η αποδυνάμωσή τους.
Το να μετακινούμε από τα Τ.Ε.Π  την πιο μάχιμη θέση του Κ.Υ. Νάξου, νοσηλεύτριες και να τις μετατρέπουμε σε διοικητικούς υπαλλήλους,από όποια πλευρά και να το δεις είναι επιεικώς απαράδεκτο και  το λιγότερο που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τέτοιες αποφάσεις  είναι, τουλάχιστον επικίνδυνες για το κοινό συμφέρον.
2)Η συγκεκριμένη αυθαίρετη και απαράδεκτη μετακίνηση της νοσηλεύτριας έχει και μια άλλη πτυχή:
Τη συνδικαλιστική δίωξη.
Η διοίκηση έχει εξαπολύσει εδώ και καιρό επίθεση στα μέλη των σωματείου βάσης εργαζομένων του Κ.Υ. Νάξου.
Πριν από την εν λόγω νοσηλεύτρια που τυγχάνει να είναι και μέλος του Δ.Σ  του σωματείου μας, μια άλλη εργαζόμενη μέλος και αυτή του δικού μας  σωματείου, δέχθηκε την ίδια επίθεση με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Χωρίς την σύμφωνη γνώμη της και αυτή ,με τον ίδιο αυταρχικό τρόπο, μετακινήθηκε από το  φαρμακείο , στον εισπρακτικό μηχανισμό αφήνοντας κενό στο πολύ σημαντικό πόστο που υπηρετούσε. Και στην μία περίπτωση και στην άλλη θα μπορούσαν να είχαν μετακινηθεί διοικητικοί υπάλληλοι και όχι να αποδυναμώνει τομείς του Κ-Υ που είναι ζωτικής σημασίας για τους πολίτες.
3) Οι επιπτώσεις  αυτής της απόφασης βέβαια, εκτός από αυτές που αναφέραμε, είναι και οικονομικές για την συνάδελφο, που θα δει το μισθό της να μειώνεται από 150 έως  200 Ευρώ το μήνα, διότι χάνει  το επίδομα και κάποια υπερωριακά. Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή μπορούμε όλοι να φανταστούμε τι σημαίνει αυτό για μια τετραμελή οικογένεια που ο ένας από τους δύο ενήλικες δουλεύει  και ο άλλος είναι άνεργος. Επίσης υπάρχουν και δύο παιδιά που πρέπει να επιβιώσουν κάτω από  αυτές τις δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.
Καταγγέλλουμε λοιπόν την εν λόγω διοίκηση γι’ αυτές  τις αυθαίρετες , αυταρχικές και παράνομες ενέργειες.
Ζητάμε την άμεση άρση της απόφασης  και επιστροφή της  νοσηλεύτριας  συναδέλφου στην ειδικότητά  και στο τμήμα που την έχει τόσο πολύ ανάγκη.
Για το σωματείο μας  τέτοιες αποφάσεις  είναι κόκκινες γραμμές και δεν θα τις ανεχτούμε πλέον.
Διεκδικούμε δωρεάν δημόσια ποιοτική υγεία, περίθαλψη και πρόνοια για όλους.
Ο αγώνας θα είναι διαρκής και προς όλες τις κατευθύνσεις.
Δεν θα υποχωρήσουμε  αν δεν νικήσουμε.

                                05-03-2013

 Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Β.Ε.Ν.Ν.Α.Μι.Κ.

Σε νέο χώρο το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας



                                      ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας μεταφέρθηκε σε καινούργιο χώρο, χάρη στην βοήθεια και την στήριξη όλων αυτών που συμμετείχαν με πολλούς τρόπους σε αυτή την κίνηση αλληλεγγύης, που κλείνει σε λίγο δύο χρόνια λειτουργίας.
Σας προσκαλούμε την Παρασκευή 8 Μαρτίου στις 8:30 μ.μ στη νέα μας στέγη, στην οδό Θ. Πάρλα 1ος όροφος (απέναντι από την είσοδο της Αγροτικής Τράπεζας), για να τον γνωρίσετε αλλά και για να ανταλλάξουμε σκέψεις για τη λειτουργία και τις δράσεις του ιατρείου, σε μια περίοδο ανθρωπιστικής κρίσης με ολέθριες συνέπειες τον πλήρη αποκλεισμό από την ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη του 30% τουλάχιστον του πληθυσμού, που είναι ανασφάλιστοι, αλλά και την αδυναμία μιας σημαντικής μερίδας ασφαλισμένων να καλύψουν τις ανάγκες τους σε  περίθαλψη.
Επειδή στην κρίση εκτός από τους αγώνες και την αλληλεγγύη χρειάζεται και καλή παρέα και διασκέδαση η κουβεντούλα μας θα συνοδεύεται από κρασί, μεζέδες σπιτικούς και φυσικά μουσική, από φίλους.

«... από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά... »




Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και με βάση το κριτήριο ότι φτωχός στον κόσμο θεωρείται όποιος ζει με 1,25 δολάρια τη μέρα, το 2011 οι φτωχοί του πλανήτη ξεπερνούσαν τα 1,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους.
Αν το κριτήριο αυξηθεί στα 2 δολάρια τη μέρα, τότε η φτώχεια έχει ρουφήξει στη δίνη της πάνω από το μισό πληθυσμό της Γης...
Ενδεικτικό των ρυθμών φτωχοποίησης του παγκόσμιου πληθυσμού είναι ότι μόνο μέσα σε ένα εξάμηνο, την περίοδο Ιούνης - Δεκέμβρης 2010, στους ανθρώπους που βρέθηκαν κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας προστέθηκαν άλλα 44 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.

Τι σημαίνει φτώχεια καταγράφεται στις διεθνείς μελέτες:
Ηδη προ κρίσης και σύμφωνα με τα δεδομένα του 2004, κάθε χρόνο 18 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή 50.000 άνθρωποι τη μέρα, πεθαίνουν από αιτίες σχετιζόμενες με τη φτώχεια («Φτώχεια: Mια Παγκόσμια Μάστιγα http://thesecretrealtruth.blogspot.com»).
Ειδικά στην ΕΕ, όπως αναφέρει η προ μηνός έκθεση της Eurostat, το ένα τέταρτο του πληθυσμού των κρατών - μελών της, δηλαδή 120 εκατομμύρια άνθρωποι, τελούσε το 2011 υπό την απειλή της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ειδικότερα στην Ελλάδα το φάσμα της φτώχειας αντιμετωπίζει το 31% του πληθυσμού που ζει με 491 ευρώ το μήνα. Αν κάποιος στη χώρα μας, όμως, ζει με 492 ευρώ το μήνα, δεν θεωρείται φτωχός...

*
Πάμε τώρα να δούμε τι παράγει η φτώχεια.
Πολύ φυσικά θα σκεφτεί κανείς ότι η φτώχεια τι άλλο μπορεί να παράγει εκτός από δυστυχία, εξαθλίωση, μιζέρια και θάνατο. Σωστά. Αλλά αυτή είναι η μια πλευρά. Γιατί στον κόσμο των μονοπωλίων, στον κόσμο των τραπεζιτών, στον κόσμο του Ομπάμα, της Μέρκελ και (γιατί όχι;) των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη,
η φτώχεια παράγει κάτι ακόμα:
Παράγει πλούτο. Ασύλληπτο πλούτο! Η φτώχεια παράγει... υπερδισεκατομμυριούχους!

*
Χτες, δόθηκε από το «Forbes» η φετινή «λίστα των δισεκατομμυριούχων». Εχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς την εξέλιξη της σχετικής λίστας από την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και μετά. Θα διαπιστώσει ότι:
 Το 2008, προ κρίσης δηλαδή, οι δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη, κατά τη «λίστα Forbes», αριθμούσαν τους 793 και η συνολική περιουσία τους ανερχόταν στα 2,4 τρισεκατομμύρια δολάρια.
 Το 2010 ο αριθμός τους έφτασε τους 1.011.
 Το 2011 οι δισεκατομμυριούχοι ανήλθαν στους 1.216.
 Και σήμερα, όπως ανακοίνωσε χτες το «Forbes», οι υπερδισεκατομμυριούχοι του πλανήτη ανέρχονται πια στους 1.426, με τη συνολική τους περιουσία να έχει εκτιναχτεί στα 5,4 τρισεκατομμύρια δολάρια.

*
Αυτό που προκύπτει από τα προηγούμενα είναι ότι στον κόσμο τους, στον κόσμο των κεφαλαιοκρατών, από τη στιγμή που ξέσπασε η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, συμβαίνουν τα εξής:
α) Την ίδια περίοδο κατά την οποία έχει διπλασιαστεί ο αριθμός των δισεκατομμυρίων φτωχών, έχει παράλληλα διπλασιαστεί και ο αριθμός μιας χούφτας δισεκατομμυριούχων Κροίσων, που από 793 ανήλθαν στους 1.426...
β) Την ίδια περίοδο που το μέγεθος και η «ποιότητα» της φτώχειας που ταλανίζει δισεκατομμύρια ανθρώπους του πλανήτη πήραν απροσδιόριστες διαστάσεις, το μέγεθος της περιουσίας των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη... υπερδιπλασιάστηκε και από 2,4 τρισ. δολάρια ανήλθε στα 5,4 τρισ. δολάρια...
γ) Στις ΗΠΑ, όπου ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με συσσίτια ανήλθε στα 50 εκατομμύρια και που οι φάκελοι κατασχέσεων και οι πλειστηριασμοί κατοικιών μόνο μέχρι το 2010 ξεπέρασαν τα 10 εκατομμύρια, οι δισεκατομμυριούχοι από 359 που ήταν το 2008 ανήλθαν στους 442...
δ) Στην Ευρώπη των μνημονίων και της λιτότητας, εδώ που οι άνεργοι ξεπερνούν τα 26 εκατομμύρια, δηλαδή έχουν αυξηθεί κατά 10 εκατομμύρια από το 2008, την ίδια περίοδο οι δισεκατομμυριούχοι από 196 το 2008 τώρα μετρήθηκαν στους 366...
ε) Στον κόσμο της καπιταλιστικής θηριωδίας και μέσα στα χρόνια της κρίσης, στα χέρια αυτών των 1.426 «Κροίσων» του διεθνούς επιχειρηματικού «τζετ σετ» και της «φιλανθρωπίας» συγκεντρώθηκαν τόσα πλούτη που ισούνται σχεδόν με το ΑΕΠ της Κίνας των 1,5 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, που ισούνται με το ΑΕΠ της Ιαπωνίας, που ισούνται με τα ΑΕΠ της Γερμανίας και της Γαλλίας μαζί, που ισούνται με τα ΑΕΠ της Βραζιλίας, της Ρωσίας και της Ινδίας μαζί, που ξεπερνούν δύο και τρεις φορές το ΑΕΠ της Αυστραλίας, του Καναδά, της Ισπανίας και το ΑΕΠ όλων μαζί των χωρών της Αφρικής...

*
Ε, λοιπόν, αυτός ο κόσμος των δισεκατομμυρίων φτωχών από τη μια, και των 1.426 δισεκατομμυριούχων κεφαλαιοκρατών με τα 5,4 τρισ. δολάρια «κομπόδεμα» από την άλλη, δεν «διορθώνεται», δεν «βελτιώνεται», δεν «διαχειρίζεται», δεν «θεραπεύεται».
 Αυτός ο κόσμος, ο κόσμος όπου
 «το κεφάλαιο γεννιέται βουτηγμένο από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά στάζοντας αίμα απ' όλους τους πόρους» (Καρλ Μαρξ «Κεφάλαιο», τόμος Α', σελίδα 785),
η μόνη «θεραπεία» που μπορεί να πάρει είναι η ανατροπή και η συντριβή του καπιταλισμού.