ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ Π.Α.ΜΕ.

Η σημερινή επίθεση την κυβέρνησης ενάντια στους διαδηλωτές και αγωνιστές  του ΠΑΜΕ στο υπουργείο Εργασίας αποτελεί ένα ακόμα δείγμα μιας φασίζουσας κυβέρνησης που δείχνει σημάδια πανικού μπροστά στις όλο και πιο μαχητικές λαϊκές αντιδράσεις στην δολοφονική πολιτική της αλλά και επιβεβαιώνει για μια ακόμη  φορά την εκτίμηση ότι βρίσκεται σε εξέλιξη  σχέδιο άγριας καταστολής κάθε κινητοποίησης στη γένεσή της ώστε να εμπεδωθεί  στην κοινωνία ένα κλίμα φόβου, τρόμου κι ανημπόριας που θα καθηλώσει και θα  ελαχιστοποιήσει τις αντιδράσεις  στα  επερχόμενα νέα  και  ακόμη πιο βάρβαρα κι αντιλαϊκά μέτρα και στην επελαύνουσα εξαθλίωση μεγάλου  τμήματος  του πληθυσμού της χώρας.

Τούτη την ώρα η ταξική ενότητα στο κίνημα των εργαζομένων και η κοινή δράση των μαχόμενων δυνάμεων της αριστεράς είναι "εκ των ων ουκ άνευ" για την αναχαίτιση της αντεργατικής και αντιλαϊκής επίθεσης αλλά και την ανατροπή της πολιτικής συγκυβέρνησης- ΕΕ –ΔΝΤ –Κεφαλαίου και του πολιτικού προσωπικού που την υπηρετεί.

ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ  ΑΜΕΣΑ ΟΙ  ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ Π.Α.ΜΕ.

Εργαζόμενοι στην Ψυχική Υγεία και την Ειδική Αγωγή : Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ - Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Οι εργαζόμενοι στην Ψυχική Υγεία και την Ειδική Αγωγή, ύστερα από 15 μέρες κατάληψης στο υπουργείο Υγείας, κορυφώσαμε τις κινητοποιήσεις μας με την  48ωρη απεργία Τετάρτη - Πέμπτη 22 – 23 Φεβρουαρίου. 

Στη 48ωρη απεργία καλούσαν και στήριζαν τα κλαδικά σωματεία ψυχικής υγείας ΣΕΨΑΕΚΟ και Εργαζομένων Ψυχαργώς Αττικής καθώς και το κλαδικό σωματείο ειδικής αγωγής ΣΕΜΙΣΕΑ, τα σωματεία εργαζομένων στο  Περιβολάκι και την  ΠΕΨΑΕΕ, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στην Ειδική Αγωγή (ΠΟΜΕΕΑ), ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ, το σωματείο εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης. τα σωματεία εργαζομένων στα νοσοκομεία Θριάσιο, Άγιος Σάββας, Αττικό, Γενικό Κρατικό Νίκαιας και Δαφνί, η Πενταμελής Επιτροπή ΕΙΝΑΠ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής (ΨΝΑ), η ΟΕΝΓΕ (Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας), οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Υγείας, οι οποίοι επίσης βρίσκονταν σε κατάληψη του υπουργείου, καθώς και η ΠΟΕΔΗΝ, η οποία αν δεν είχαμε διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στις εξελίξεις που δρομολογούνται στο χώρο της υγείας δεν θα είχε μπει στη διαδικασία να καλέσει 24ωρη. 

Η πορεία κατευθύνθηκε στη βουλή και τη ΓΣΕΕ, φωνάζοντας συνθήματα κατά του ξεπουλημένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, πέρασε από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας, όπου οι εργαζόμενοι του πορεύτηκαν μαζί μας στο μεγαλύτερο κομμάτι της και κατέληξε στο υπουργείο, όπου πραγματοποιήθηκε συνέλευση του Πανυγειονομικού Συντονιστικού. Η πορεία ήταν ιδιαίτερα μαζική για τα δεδομένα του χώρου και είχε έντονο παλμό.

Η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ, χωρίς να έχει καμία πραγματική πρόθεση να οργανώσει σωστά την απεργία, προσπάθησε την τελευταία στιγμή να εμφανιστεί ως βασική δύναμη τοποθετώντας το πανώ της στην κεφαλή της συγκέντρωσης. Το σύνολο των σωματείων επί τόπου ζητήσαμε να περάσουμε από τον ΟΕΚ για να βαδίσουμε μαζί με τους εργαζόμενους εκεί προς την βουλή. Οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές αρνήθηκαν την πρόταση αυτή, γιατί το μόνο που θέλουν είναι να κρατάνε τους κλάδους χωρισμένους με συντεχνιακή λογική και απλά να εκτονώνουν τον κόσμο τους. Τελικά αφού προσπάθησαν να καπελώσουν την πορεία ξεκινώντας μόνοι τους, είδαν ότι κανείς δεν ακολουθεί και υποχώρησαν στο αρχικό σχέδιο όπως είχε συμφωνηθεί από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Αυτή είναι η δύναμη μας αν λειτουργούμε ενωμένοι και αποκαλύπτεται η διασπαστική στάση των υποταγμένων ηγεσιών που στέκονται εμπόδιο πια στους εργατικούς αγώνες. Το ΠΑΜΕ από την άλλη, εξαφανισμένο από το μέτωπο του αγώνα που δίναμε στην κατάληψη και τους χώρους μας τόσες μέρες, συμμετείχε στη διαδήλωση και την πορεία με ένα μικρό μπλοκ τρέχοντας πίσω από την ΠΟΕΔΗΝ, την ηγεσία της οποίας κατηγορεί για όλα τα κακά της μοίρας μας- και ως ένα σημείο έχει δίκιο- καλύπτοντας το κενό που είχε δημιουργηθεί στην πορεία, όταν η ΠΟΕΔΗΝ ξεκίνησε αλλά τα πρωτοβάθμια δεν την ακολούθησαν. Κανείς από τους παραπάνω δεν θεώρησε σημαντικό να συμμετέχει στη συνέχεια στη Συνέλευση των εργαζομένων που πραγματοποιήθηκε μετά την πορεία στο υπουργείο Υγείας.

Στη συνέλευση, η πλειοψηφία των τοποθετήσεων εξέφρασε την ανάγκη για συνέχιση του αγώνα και στήριξη του Πανυγειονομικού Συντονιστικού από όλες τις δυνάμεις των συμμετεχόντων, καθώς και για συμμετοχή των εργαζόμενων σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, σε φορείς  υγείας, περίθαλψης και πρόνοιας και των ληπτών των υπηρεσιών υγείας -πρόνοιας και των οικογενειών τους.

Η Συνέλευση αποφάσισε: 

• Τη λήξη της κατάληψης μετά από 15 ημέρες συνεχούς αγώνα
• Τη συνάντηση του Πανυγειονομικού Συντονιστικού στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου Άγιος Σάββας την Τρίτη 28/2, στις 17.00.
• Τη συμμετοχή στο συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στο Πολυτεχνείο την Κυριακή 4/3 

 

Ο αγώνας μας συνεχίζεται στους δρόμους, στους χώρους δουλειάς μας, στα σωματεία, στο Πανυγειονομικό Συντονιστικό. Δυο βδομάδες μετά, ο σκοπός της κατάληψης έχει δικαιωθεί: δημιουργήσαμε ένα δημόσιο χώρο, όπου συναντηθήκαμε εργαζόμενοι και απολυμένοι από αρκετούς χώρους, δεθήκαμε περισσότερο και καταφέραμε να δώσουμε το δικό μας νόημα στο πώς στεκόμαστε απέναντι στην κρίση, στις αποφάσεις που απαξιώνουν τη δημόσια υγεία, που υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας και τη δημοκρατία. Η διεύρυνση του αγώνα μας με εργαζόμενους από άλλους χώρους καθώς και η κοινή στάση που είχαμε στις Συνελεύσεις μας με τους απλούς εργαζόμενους του υπουργείου Υγείας είναι μόνο ένα δείγμα της δύναμης που έχουμε όταν κινούμαστε δυναμικά και από τα κάτω.

Καταφέραμε να κρατήσουμε την κατάληψη όσο πιο πολλές μέρες μπορούσαμε στη φάση αυτή, προσπαθώντας να δώσουμε χρόνο και σε άλλους χώρους να οργανωθούν με σημείο αναφοράς την κατάληψη. Στην προσπάθειά μας αυτή, βρήκαμε μπροστά μας τις ηγεσίες των περισσότερων σωματείων οι οποίες ως «μικροί παναγόπουλοι» έκαναν και κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μας κρατάνε διασπασμένους . Ωστόσο, η ανάπτυξη του συντονισμού είναι γεγονός και κατάκτηση της δικής μας προσπάθειας μέσα από την κατάληψη.

Η εμπειρία του αγώνα μας αυτές τις δεκαπέντε μέρες μας έδειξε ξεκάθαρα ότι κανένας κλάδος μόνος του δεν μπορεί να αντισταθεί στην επίθεση που δέχεται από κυβέρνηση και τρόικα. Ο συνολικός συντονισμός όλων των εργαζόμενων είναι μονόδρομος αν θέλουμε να νικήσουμε. Χτίζουμε κινήματα και δίνουμε αγώνες που ξεπερνούν τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Έχουμε μακρύ δρόμο μπροστά μας και πολλές μάχες να δώσουμε και δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να το κάνουμε γιατί μόνο έτσι έχουμε πιθανότητες νίκης.

Ψηφίσματα Συμπαράστασης και Αλληλεγγύης έστειλαν ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών, εργαζόμενοι του οποίου συμμετείχαν και στις βάρδιες της κατάληψης, το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιρλανδίας, ο ευρωβουλευτής του οποίου Paul Murphy επισκέφθηκε το χώρο της κατάληψης, η Συνέλευση των εργαζομένων στο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων του νοσοκομείου Κιλκίς, το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ, οι Αλληλέγγυοι Πολίτες Αγ. Νικολάου Κρήτης, η Ομάδα Υγείας - Πρώτων Βοηθειών της Πλατείας Συντάγματος, η Πενταμελής Επιτροπή ΕΙΝΑΠ ΨΝΑ, ενώ με την έμπρακτη παρουσία τους στις βάρδιες της κατάληψης μας στήριξαν και εργαζόμενοι της ΕΘΕΛ.

Εμπρός για Πανυγειονομικό Συντονισμό

στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου Άγιος Σάββας την Τρίτη 28/2, στις 17.00

Καλούμε όλους τους χώρους σε συντονισμένο αγώνα - κανένας κλάδος μόνος του

Εργαζόμενοι στην Ψυχική Υγεία και την Ειδική  Αγωγή

www.syntergpsyex.blogspot.com/

Τοποθέτηση της Αγωνιστικής Παρέμβασης Εργαζομένων Πρέβεζας σχετικά με μια δημοσίευση του μέλους της επιτροπής Πρέβεζας του ΠΑΜΕ Κώστα Ντακοβάνου

Την ώρα που  στη χώρα μας οι μισθοί και τα εισοδήματα των εργαζομένων, συνταξιούχων  καταβαραθρώνονται, «κινεζοποιούνται»,  βυθίζοντας σε βαθειά φτώχεια εκατομμύρια   ανθρώπους…

Την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πετιούνται στον καιάδα της ανεργίας και κατ’ ακολουθία στην ανέχεια και στην απόγνωση…

Την ώρα που επιχειρείται  να καταργηθεί κάθε έννοια, κάθε ψήγμα  εργατικού, ασφαλιστικού  δικαιώματος  στους χώρους δουλειάς…

Την ώρα που οι φοροεπιδρομές και τα χαράτσια σαρώνουν κατά κύματα ότι έχει απομείνει στην τσέπη των πολιτών…

Την ώρα που η Παιδεία και η Υγεία παραδίδονται πακέτο  στα αρπακτικά του «επιχειρείν», ορθώνοντας τεράστια εμπόδια  στο δικαίωμα πρόσβασης σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και ιδιαίτερα των πιο φτωχών στρωμάτων του…

Την ώρα που  η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο…

Την ώρα  που στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα έχουν αρχίσει να αμφισβητούνται με τον πιο βάναυσο και ωμό τρόπο…

Την ώρα που επιβάλλεται στο λαό μας  μια  ανοιχτή δικτατορία των αγορών και των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου …

Την ώρα ακριβώς αυτή, που απαιτείται η ενότητα δράσης όλων των δυνάμεων και ιδιαίτερα των δυνάμεων της αριστεράς που αντιτίθενται σε αυτές τις πολιτικές…

ΤΗΝ ΩΡΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΗ,   ο κ. Ντακοβάνος,  μέλος της επιτροπής Πρέβεζας του ΠΑΜΕ, μέσα από μια… «βαθυστόχαστη ταξική ανάλυσή» του, με τη χρήση μπόλικης λάσπης , συκοφαντίας και διαστρέβλωσης …

 βρήκε επιτέλους  τον εχθρό, βρήκε την πηγή του.. κακού!

Είναι ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων, οι Παρεμβάσεις,  η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ!

Οπότε δεν έχει πλέον  παρά να  φτιάξει «μέτωπο», να βαθύνει την πολεμική του απέναντι στον εχθρό , να συγκρουστεί μαζί του…

 και αμέσως…

Θα αυξηθούν τα μεροκάματα , οι μισθοί και οι συντάξεις.

Θα αυξηθούν αλματωδώς τα  εισοδήματα των εργαζομένων.

Θα μειωθεί μέχρις κατάργησης η ανεργία.

Θα απλωθεί πάνω στη χώρα η εργατική δημοκρατία-νόμος θα γίνει το δίκιο του εργάτη.

Θα καταργηθούν τα χαράτσια και οι φοροεπιδρομές.

Θα γίνει καθολική, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν η Παιδεία και η Υγεία.

Τα πάντα σ’ αυτόν τον τόπο θα γίνουν λαϊκή περιουσία.

Ο λαός θα είναι αφέντης στον τόπο του.

Συναδέλφισσες, οι

Όχι δεν θα ακολουθήσουμε τον κύριο Ντακοβάνο του ΠΑΜΕ στο συκοφαντικό του παραλήρημα.

Η πολιτική και οικονομική επιστήμη σηκώνει τα χέρια, μπροστά σε  μια τέτοια «ανάλυση».

Ίσως είναι αντικείμενο άλλης επιστήμης…

Εξ άλλου δεν είδαμε ούτε μια φορά τη λέξη «κυβέρνηση» στο κείμενό του!

Δεν είδαμε ούτε μια φορά τις λέξεις «ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ» στο κείμενό του!

Τυχαίο;

Κατανοούμε το πανικό του από την επίδραση που έχουν σήμερα οι προτάσεις των Παρεμβάσεων,  η συσπείρωση  μεγάλων τμημάτων  «ανώριμων εργατικών μαζών (ώπα μεγάλε!) που βγαίνουν στο δρόμο, οδηγούμενες εκεί από τη σφοδρότητα της επίθεσης που δέχονται» στα πλαίσια και στη γραμμή του   Συντονισμού των Πρωτοβάθμιων  Σωματείων .

Θα τον αφήσουμε να τον κρίνουν  οι ίδιοι εργαζόμενοι της Πρέβεζας, οι απλοί αγωνιστές της βάσης του ΠΑΜΕ. 

Θα συνεχίσουμε να επιμένουμε και να προτείνουμε στους αγωνιστές της βάσης του ΠΑΜΕ  κοινή δράση.

Γιατί κοινός είναι ο αντίπαλος, το κεφάλαιο, το πολιτικό του προσωπικό και οι πολιτικές τους.

Γιατί τους θεωρούμε ότι είναι από τη πλευρά του λαού και των εργαζομένων  και όχι από την πλευρά του κεφαλαίου και της εργοδοσίας. 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

 ιδιωτικού και δημόσιου τομέα

ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΑΦΙΕΔΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΟΛΟΓΙΑ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΑΦΙΕΔΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΟΛΟΓΙΑ

ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΝ ΕΝΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟ ΕΜΦΥΛΙΟ

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΑΝΕΥ ΑΡΧΩΝ

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ΔΙΑΛΥΟΥΝ

ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Το τελευταίο διάστημα η ηγεσία του ΚΚΕ ή μερίδα αυτής προχωρά σε μια νέα φάση κλιμάκωσης της -χωρίς αρχές- επίθεσης που έχει εξαπολύσει, ενάντια στο ΝΑΡ και την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Πρώτα με την κατάπτυστη ανακοίνωση της οργάνωσης Ιωαννίνων του ΚΚΕ ότι για το νεκρό διαδηλωτή στις 20/10 ευθύνεται ουσιαστικά η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α!!!. Τώρα με νέο άρθρο λάσπης  (σε τοπικά σαΐτ και στην εφημερίδα ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ στις 23/11) του κ.Ντακοβάνου ο οποίος συμμετείχε στο απερχόμενο Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας ενώ ήταν ελεύθερος επαγγελματίας(ο ορισμός του εργατοπατερισμού) και την ίδια ώρα κατήγγειλε όλους τους άλλους(μερικοί είναι απλήρωτοι εδώ και μήνες) ως εργατοπατέρες!!!.

 Η επίθεση αυτή γίνεται και με συκοφαντίες σε βάρος μελών του ΝΑΡ, της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α αλλά και εργαζομένων που συμμετέχουν σε συλλογικότητες που στηρίζουμε. Με στοχοποίηση αγωνιστών που θα την ζήλευαν και οι μηχανισμοί που επικαλείται στο άρθρο του. Με υβριστικούς χαρακτηρισμούς απέναντι σε αγωνιστές και συλλογικότητες που μάχονται ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση. Με χυδαίες επιθέσεις από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» και με ανάλογες ανακοινώσεις της ΚΝΕ ενάντια στην ΕΑΑΚ(φοιτητική παράταξη στην οποία συμμετέχουμε) αλλά και σε κάθε αριστερό και διανοούμενο που ασκεί πολιτική κριτική στο «πισώπλατο» χτύπημα που επιχειρούν σε βάρος του μαχόμενου  κινήματος και γενικά κάθε ριζοσπαστικού ανατρεπτικού σκιρτήματος του μαζικού λαϊκού κινήματος που δεν «ελέγχουν». 

Η επίθεση αυτή πραγματοποιείται με βάση το σχέδιο χτυπήματος της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής κομμουνιστικής Αριστεράς που παρουσιάζεται συνεχώς από τις στήλες του Ριζοσπάστη από στελέχη του ΚΚΕ, κάτι που αποδεικνύει ότι έχει κλιμακούμενη εφαρμογή. Στο σχέδιο αυτό την «τιμητική» τους έχουν οι ανερχόμενες αντικαπιταλιστικές κινήσεις στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα με τη συκοφαντία ότι εξυπηρετούν τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όσο ενισχύεται κινηματικά και πολιτικά, εμφανίζεται ως «χώρος που κηδεμονεύεται και είναι υπονομευόμενος από διάφορα κέντρα». Το ΝΑΡ συκοφαντείται για φιλο-ΠΑΣΟΚ και αντι- ΚΚΕ πολιτική την ώρα που προτείνει επίμονα (και στο ΠΑΜΕ) την κοινή ανατρεπτική δράση της Αριστεράς στο μαζικό κίνημα ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Για φιλο-ΓΣΕΕ στάση όταν οργανώνει εδώ και χρόνια τον πολιτικό αγώνα και την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος με όρους βάσης, σε ρήξη με τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό και όχι σε βόλτες γύρω από το κόμμα.

Η τακτική αυτή έχει πολιτικές, κυρίως, αφετηρίες. Σε μια περίοδο βάρβαρης κλιμάκωσης της αστικής επίθεσης η ηγεσία του ΚΚΕ, ενώ μιλά για κοινωνικό πόλεμο, περιορίζεται σε «άσφαιρα πυρά» και γυρίζει την πλάτη του σε κάθε αυθεντική ριζοσπαστική αγωνιστική τάση, αποσπώντας, έτσι, τα εύσημα από δυνάμεις του συστήματος, για ‘υπευθυνότητα και σοβαρότητα’. Καλλιεργεί την ηττοπάθεια με την άποψη ότι στη σημερινή φάση οι αγώνες δεν μπορούν να έχουν κάποιο αποτέλεσμα τα δε πρωτοβάθμια σωματεία είναι όργανα του αστικού κράτους αν δεν πλειοψηφεί σ’ αυτά το ΠΑΜΕ. Λοιδορεί τις αναζητήσεις των αριστερών και των κομμουνιστών που φουντώνουν, για την ανάγκη της κοινής δράσης και της μαχόμενης αυτοκριτικής του κινήματος. Αποκρύπτει συστηματικά τις συλλογικές θέσεις του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η πολεμική του στηρίζεται σε διαστρεβλώσεις.

Το βαθύτερο πρόβλημα και αδιέξοδο της γραμμής του βρίσκεται στην πεισματική άρνηση του να συμβάλλει σε ένα μαζικό, ενωτικό και πολιτικό κίνημα της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας, με τα δικά του όργανα, που θα καθορίζουν το περιεχόμενο και τις μορφές του αγώνα για την ανατροπή της επίθεσης και κάθε κυβέρνησης που θα την προωθεί. Στην κατηγορηματική απόρριψη ενός νέου, νικηφόρου αντικαπιταλιστικού προγράμματος και ενός μετώπου επαναστατικής υπέρβασης της καπιταλιστικής κρίσης, που θα συμβάλει στον αγώνα για το άνοιγμα του δρόμου για την αντικαπιταλιστική επανάσταση προς τον κομμουνισμό της εποχής μας. Στην άρνηση της επαναστατικής τακτικής, αφοπλίζοντας έτσι την εργατική τάξη. Τη στάση του αυτή καλύπτει με τη φυγή προς μια θολή «λαϊκή εξουσία» χωρίς επανάσταση και μια αναπαλαίωση των ταξικά εκφυλισμένων καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Στο πλαίσιο αυτό είναι που η ταξική αδιαλλαξία της ηγεσίας του ΚΚΕ ή μερίδας της εκδηλώνεται, περισσότερο, στον ενδοαριστερό εμφύλιο και στο μένος του εναντίον κάθε επαναστατικής δύναμης και τάσης, με σαφή στόχο να υψώσει τείχη μεταξύ των αγωνιστών της αριστεράς.

Η ανάγκη συνολικής σύγκρουσης για την ανατροπή της αντεργατικής στρατηγικής του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων του και των ΕΕ –ΔΝΤ, δεν αφήνει περιθώρια σε καμία από τις δυνάμεις της Αριστεράς και στο ΚΚΕ, επομένως, να αποφύγει το επείγον καθήκον: Θα μπει πραγματικά στον πόλεμο, με ανατρεπτική αντικαπιταλιστική πολιτική γραμμή; Θα συμβάλει σε ένα ενωτικό κίνημα για την ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης και κεφαλαίου ή στον πολιτικό αφοπλισμό και την ήττα των εργαζομένων, με τη λογική «πας μη ΚΚΕ βάρβαρος»;

Το ΝΑΡ με τη ρήξη του 1989 και την ίδρυση του, αρνήθηκε έμπρακτα το βούρκο της ταξικής συνεργασίας. Αρνήθηκε και τότε, αρνείται και σήμερα, τον κυβερνητισμό, τη διαχειριστική λογική απέναντι στην ΕΕ . Στον αγώνα μας για μια άλλη σύγχρονη επαναστατική κομμουνιστική Αριστερά δεν έχει θέση ο ενδοαριστερός εμφύλιος. Δεν έχει θέση η χαφιεδολογία , μια τακτική που τη πληρώσαμε πολύ ακριβά στο παρελθόν. Καλούμε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές μας να αποκρούσουν ψύχραιμα και πολιτικά τις προκλήσεις και τις επιθέσεις που έχει εξαπολύσει και προετοιμάζει νέες η ηγεσία του ΚΚΕ ή μερίδα της. Καλούμε τους σκεπτόμενους αγωνιστές της βάσης του ΚΚΕ να μην παρασυρθούν σε αυτή την επικίνδυνη λογική. Αυτή η πρακτική δεν έχει καμιά σχέση με την κομμουνιστική ηθική και τον εργατικό πολιτισμό. Βοηθά, αντικειμενικά, την κυβέρνηση των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και το μαύρο μέτωπο κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, στην αντεργατική τους επίθεση.

Με συναίσθηση της ιστορικής εποχής που ζούμε, των πρωτόγνωρων απαιτήσεων για την υπέρβαση της στρατηγικής ανεπάρκειας, δικής μας και όλης της αριστεράς, επιμένουμε σ’ ένα απειλητικό και επικίνδυνο για το σύστημα πολιτικό ενωτικό μαζικό κίνημα εργαζομένων και νεολαίας, στην ανατρεπτική κοινή δράση της Αριστεράς ενάντια στο κοινό αντίπαλο και, βεβαίως, στον αυτοτελή πόλο- μέτωπο της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής κομμουνιστικής αριστεράς, για το άνοιγμα του δρόμου της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Νάνος Βαγγέλης μέλος του ΝΑΡ και της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

εργαζόμενος μέλος του απερχόμενου Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας

εκπρόσωπος της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ εργαζομένων Πρέβεζας στο Δ.Σ

Υ.Γ

Αν όλο το ΚΚΕ υιοθετεί τη συγκεκριμένη λογική η λέξη «μερίδα» στο κείμενο μου δεν έχει νόημα.