Του Νίκου Μπογιόπουλου από την ιστοσελίδα enikos.gr
Ο ήρωας του Μπρεχτ, ο Μακχίθ, αναρωτιόταν στην «Όπερα
της Πεντάρας»: «Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας
τράπεζας»...
Τα συγκλονιστικά στη Βουλή άργησαν μια μέρα! Αλλά
ήρθαν! Την Κυριακή που μας πέρασε ακούσαμε για «τρύπια δολάρια» και για
«μονομαχίες στο Ελ Πάσο», απολαύσαμε πρωθυπουργικούς κουτσαβακισμούς και
κοινοβουλευτικές «μαγκιές». Αλλά τα σπουδαία – τα πραγματικά σπουδαία
– συνέβησαν τη Δευτέρα. Χωρίς κάμερες. Χωρίς απευθείας μεταδόσεις. Χωρίς
πολλά- πολλά…
Τη Δευτέρα το βράδυ, λοιπόν, ο κ.Σταικούρας, ο
αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, μετά από σχετική ερώτηση του Μανώλη Γλέζου,
διαβίβασε στη Βουλή τον αναλυτικό κατάλογο ο οποίος περιλαμβάνει τα ποσά με τα
οποία έχει τροφοδοτήσει το κράτος τις τράπεζες από την έναρξη της κρίσης, το
2008. Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται για πρώτη φορά είναι πλέον και
επίσημα! Είναι δικά τους! Έχουν την εγκυρότητα και την σφραγίδα των
«σωτήρων»! Δεν πρόκειται για «συνωμοσιολογία»! Ούτε για ευφάνταστα σενάρια των
«ψεκασμένων»!
Ο συγκεκριμένος κατάλογος, αν τον δει κανείς από τη
σκοπιά του τραπεζίτη, μοιάζει με… ηλιοβασίλεμα. Με τι μοιάζει αν τον δει
κανείς με τα μάτια του ελληνικού λαού θα το δούμε στη συνέχεια.
Εχουμε και λέμε λοιπόν:
Από το 2008, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή ψήφισε τον
νόμο 3723/2008 περί «Ενίσχυσης ρευστότητας της οικονομίας για την
αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης», οι
τραπεζίτες – από τον κρατικό κορβανά - έχουν λάβει:
- Το ποσό των 4,5 δις ευρώ για τις προνομιούχες μετοχές των πιστωτικών ιδρυμάτων που ανέλαβε το ελληνικό δημόσιο.
- Το ποσό των 127,3 δις ευρώ με τη μορφή εγγυήσεων που παρείχε το ελληνικό δημόσιο για δάνεια των πιστωτικών ιδρυμάτων.
- Το ποσό των 10, 5 δις ευρώ με τη μορφή ειδικών τίτλων προς τα πιστωτικά ιδρύματα. Εδώ προσθέστε και το ποσό των 2,4 δις ευρώ από το συγκεκριμένο κονδύλι που παραμένει ανεξόφλητο.
Εν ολίγοις:
Τα χρόνια της δυστυχίας, της καταστροφής της φτώχειας,
της πείνας και της λεηλασίας, οι τράπεζες – μόνο δια αυτού του δρόμου – έχουν
ενθυλακώσει το ποσό των 145 δις ευρώ!
Εδώ δυο παρατηρήσεις:
Πρώτον, κάποιοι
συνήθεις «έξυπνοι οικονομολογούντες» θα ισχυριστούν ότι πολλά από αυτά τα ποσά
αυτά δεν συνιστούν «ζεστό χρήμα», αλλά εγγυήσεις, και συνεπώς δεν θα πρέπει,
τάχα, να υπολογίζονται στην καθαρή ενίσχυση των τραπεζών. Απαντάμε: Οι
«σωτήρες», αυτοί δηλαδή που εγγυώνται για τις τράπεζες, για τα σπίτια του
κοσμάκη που βγαίνουν στον πλειστηριασμό εγγυώνται; Αυτοί που εγγυώνται για τις
τράπεζες, από ποια τσέπη εγγυώνται, τη δική τους ή του ελληνικού λαού; Αυτοί
που εγγυώνται για τις τράπεζες τα βάρη των εγγυήσεων και της εξόφλησης αυτών
των εγγυήσεων στις πλάτες ποιών υποζυγίων τα φορτώνουν με τη μορφή των
αλλεπάλληλων λαοκτόνων (και πάντα τελευταίων) μέτρων;
Δεύτερον, όταν λέμε ότι
ο παραπάνω πακτωλός συνιστά ένα μόνο μέρος, από ένα μόνο δρόμο, της
χρηματοδότησης των τραπεζών, εννοούμε ότι: Στα ποσά αυτά
- ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 125 δις ευρώ που έχουν λάβει οι τράπεζες με τη μορφή ρευστότητας από την ΕΚΤ (έκθεση Eurobank – Μάης 2012)
- ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 18 δις ευρώ από το PSI
- ΔΕΝ περιλαμβάνονται τα 50 δις ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης!
Κατόπιν αυτών:
Υπάρχει ακόμα κάποιος που να μπορεί, τώρα πια, να
ισχυριστεί ότι δεν καταλαβαίνει ποιους ταΐζει η πολιτική των Σαμαρά
– Στουρνάρα – Βενιζέλου όταν φτάνει να φορολογεί μέχρι τα μαντριά και στάνες;
Υπάρχει ακόμα κάποιος που δεν καταλαβαίνει
για χάρη ποιών έρχονται πλειστηριασμοί στα σπίτια του κόσμου ή που
καταλήγουν τα σφάγια των λεηλατημένων μισθών και των συντάξεων;
Υπάρχει κανείς που να μην καταλαβαίνει ότι
«λεφτά – πράγματι – υπάρχουν», αλλά ότι η κύρια πηγή ανεύρεσής τους δεν
βρίσκεται στο λαθρεμπόριο… τσιγάρων που λέει ο κ.Τσίπρας;
Στη χώρα των 2 εκατομμυρίων ανέργων, των 600.000
υποσιτισμένων παιδιών, των 6 στους 10 νέους που είναι άνεργοι, στη χώρα των
συσσιτίων, των 400 ευρώ βασικό, των αστέγων και των τρισ-χαρατσωμένων,
μέσα στο διάστημα της γενικευμένης φτωχοποίησης και του κοινωνικού
εξανδραποδισμού, μόνο από τα κρατικά ταμεία έχουν διατεθεί 145.000.000.000
(ο αριθμός – «ηλιοβασίλεμα» που λέγαμε…) σε μια χούφτα τραπεζίτες!
Για όσους παριστάνουν ότι ακόμα και τώρα δεν
καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτός ο εξελισσόμενος και μονομερής «ταξικός
πόλεμος» εις βάρος του ελληνικού λαού, να το κάνουμε πιο «λιανό»:
- Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με τα 4/5 ολόκληρου του ΑΕΠ της χώρας, που παράγεται από εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά καταλήγει σε κάποιους ελάχιστους.
- Το ποσό αυτό είναι 8 φορές μεγαλύτερο από το σύνολο των μισθών και των συντάξεων που προβλέπει το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014.
- Το ποσό αυτό είναι 11 φορές μεγαλύτερο από το σύνολο των κονδυλίων που προβλέπονται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014 για την κοινωνική ασφάλιση και την περίθαλψη ενός ολόκληρου λαού.
- Το ποσό αυτό είναι 6 φορές μεγαλύτερο από τους έμμεσους φόρους που έρχονται να προστεθούν με το προσχέδιο του προϋπολογισμού στην καμπούρα του λαού για το 2014.
Και μιας και μιλάμε για καμπούρα, υπάρχει μια παλιά
παροιμία: «Αν η καμήλα δεν γονάτιζε, δεν θα τηνε φορτώνανε».
