Πρώτη η Ελλάδα στην ΕΕ!

Στην ανεργία των νέων  μεταξύ των χωρών της ΕΕ ,με ποσοστό 52,8% τον Απρίλιο του 2012!!!

Είδατε ο παράδεισος της ΕΕ;

Είδατε η πάση θυσία παραμονή στο Ευρώ;

Ειδατε τα μνημονια της ΕΕ και του ΔΝΤ;

Είδατε πόσο "αναπτυξιακά" είναι τα μέτρα των μαύρων κυβερνητικών και συγκυβερνητικών μετώπων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) ;

Δυο χρόνια τώρα μας ζάλισαν τ'  αυτιά με την προπαγάνδα τους, ότι μειώνοντας μισθούς και μη μισθολογικό κόστος , εξαθλιώνοντας εκατομμύρια εργαζομένων , αποδιοργανώνοντας τις εργασιακές σχέσεις,  δίδοντας "κίνητρα" στο κεφάλαιο..

θα άνοιγαν  "οι λεωφόροι της ανάπτυξης και της απασχόλησης"!

Και όντως άνοιξαν…

Μόνο που αυτές που άνοιξαν ήταν οι πύλες της κόλασης για εκατομμύρια συνανθρώπους μας.

Ο καιάδας είναι εδώ και μας περιμένει!

Εμάς και τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας!

Τι άλλο περιμένουμε για να εξεγερθούμε;

Από πρόσφατη έκθεση της Eurostat:

To ποσοστό ανεργίας στη ζώνη του  Ευρώ  στο 11,2%.   

Στην ΕΕ των 27 στο 10,4%.

Στη  ζώνη του ευρώ (EA17) το εποχιακά προσαρμοσμένο  ποσοστό ανεργίας ήταν 11,2% τον Ιούνιο του 2012, σταθερό σε σύγκριση με το Μάιο.

Τον Ιούνιο του 2011 ήταν 10,0%. 

Στην  ΕΕ των 27 το ποσοστό ανεργίας ήταν 10,4% τον Ιούνιο του 2012, επίσης σταθερό σε σύγκριση με το Μάιο.

Ήταν 9,5% τον Ιούνιο του 2011.

Η Eurostat εκτιμά ότι 25.112 .000 άνδρες και γυναίκες στην ΕΕ27, εκ των οποίων 17.801.000 στη ζώνη του ευρώ, ήταν άνεργοι τον Ιούνιο του 2012.

Σε σύγκριση με το Μάιο του 2012, ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 127.000 στην ΕΕ των 27 και κατά 123.000 στη ζώνη του ευρώ. 

Σε σύγκριση με τον Ιούνιο του 2011, η ανεργία αυξήθηκε κατά 2.165.000 στην ΕΕ των 27 και κατά  2.024 .000 στη ζώνη του ευρώ.

Αυτά είναι τα  αριθμητικά στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από την Eurostat,τ η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μεταξύ των κρατών μελών, τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας καταγράφηκαν στην Αυστρία (4,5%), στην  Ολλανδία (5,1%), στη Γερμανία και στο Λουξεμβούργο (αμφότερες 5,4%), ενώ τα υψηλότερα στην Ισπανία (24,8%) και  στην Ελλάδα (22,5% τον Απρίλιο 2012).

Σε σύγκριση με πριν από ένα χρόνο, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε σε επτά κράτη μέλη, αυξήθηκε σε δεκαεννιά και παρέμεινε σταθερό στη Σουηδία.

Οι μεγαλύτερες μειώσεις παρατηρήθηκαν στην Εσθονία (13,6% σε 10,9% μεταξύ των πρώτων τριμήνων του 2011 και 2012), Λετονία (17,1% σε 15,3% μεταξύ των πρώτων τριμήνων του 2011 και 2012) και Λιθουανία (15,4% έως 13,7%).

Οι υψηλότερες αυξήσεις καταγράφηκαν στην Ελλάδα (16,2% σε 22,5% μεταξύ Απριλίου 2011 και Απρίλιος 2012), Ισπανία (21,2% έως 24,8%) και Κύπρο (7,6% έως 10,5%).

Μεταξύ Ιουνίου 2011 και Ιουνίου 2012, το ποσοστό ανεργίας των ανδρών αυξήθηκε από 9,7% έως 11,2% στη ζώνη του ευρώ και από 9,4% έως 10,4% στην ΕΕ27. 

Το ποσοστό ανεργίας των γυναικών αυξήθηκε από 10,3% έως 11,3% στη ζώνη του ευρώ και από 9,7% έως 10,4% στην ΕΕ27.

Τον Ιούνιο του 2012, 5.472.000 νέων (κάτω των 25 ετών) ήταν άνεργοι στην ΕΕ27, εκ των οποίων 3.359.000 ήταν στη ζώνη του ευρώ.

Σε σύγκριση με τον Ιούνιο του 2011, η ανεργία των νέων αυξήθηκε κατά 227 000 στην ΕΕ των 27 και από 204 000 στη ζώνη του ευρώ.
Τον Ιούνιο του 2012, το ποσοστό ανεργίας των νέων ήταν 22,6% στην ΕΕ27 και 22,4% στη ζώνη του ευρώ. 

Τον Ιούνιο του 2011 ήταν 21,2% και 20,5% αντίστοιχα. 

 Τον Ιούνιο του 2012, τα χαμηλότερα ποσοστά παρατηρήθηκαν στη Γερμανία (7,9%), Αυστρία (8,8%) και Ολλανδία (9,3%), και τα υψηλότερα στην Ελλάδα (52,8% τον Απρίλιο του 2012) και την Ισπανία (52,7%).

Τον Ιούνιο του 2012, το ποσοστό ανεργίας ήταν 8,2% στις ΗΠΑ. Τον Μάιο του 2012, το ποσοστό ανεργίας ήταν 4,4% στην Ιαπωνία.

Η ζώνη του ευρώ (EA17) αποτελείται από το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Εσθονία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Κύπρος, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Κάτω Χώρες, Αυστρία, Πορτογαλία, Σλοβενία, τη Σλοβακία και τη Φινλανδία.

Η ΕΕ των 27 περιλαμβάνει το Βέλγιο (BE), Βουλγαρία (BG), την Τσεχική Δημοκρατία (CZ), Δανία (DK), Γερμανία (DE), Εσθονία (EE), Ιρλανδία (IE), Ελλάδα (EL), Ισπανία (ES), Γαλλία (FR), Ιταλία (IT), Κύπρος (CY), Λετονία (LV), Λιθουανία (LT), Λουξεμβούργο (LU), Ουγγαρία (HU), Μάλτα (MT), η Ολλανδία (NL), Αυστρία (AT), Πολωνία (PL), Πορτογαλία (PT), Ρουμανία (RO), Σλοβενία ​​(SI), Σλοβακία (SK), Φινλανδία (FI), Σουηδία (SE) και το Ηνωμένο Βασίλειο (UK).

Το δημόσιο χρέος και η επίθεση στην Ελλάδα – όλη η αλήθεια για τη Eurostat

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

 

Μια διαφορετική ερμηνεία της κρίσης χρέους που ταλανίζει την Ευρώπη παρουσιάζουν τα στοιχεία για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους και του δημοσιονομικού ελλείμματος, που δόθηκαν στην δημοσιότητα από την Eurostat στις 23 Απριλίου 2012. 

Πρόκειται για μια στατιστική καταγραφή που δίνεται στην δημοσιότητα κάθε χρόνο τον Απρίλιο, αποτελώντας το σημείο αναφοράς για πολιτικούς και τεχνοκράτες στην Ευρώπη και διεθνώς. 

Στην προ διετίας εν λόγω έρευνα, για παράδειγμα, αυτή που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2010, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας για το 2009 εμφανιζόταν στο 115,1%. Ακόμη δεν είχαν εφαρμοστεί τα μαγειρέματα που επέτρεψαν στη συνέχεια την εκτίναξη του δημόσιου χρέους και παρουσίαση της προσφυγής στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ ως μονόδρομο. Όταν ολοκληρώθηκε η «δημιουργική λογιστική» με ευθύνη όχι μόνο της προερχόμενης από το ΔΝΤ διορισμένης διοίκησης της ΕΛ.ΣΤΑΤ αλλά και της Eurostat, στην έκθεση του 2011, το δημόσιο χρέος για το επίμαχο έτος, το 2009, «πέταξε» στο 127,1%!!!

Παρότι λοιπόν η πολιτική είναι παρούσα και οι χειρισμοί οργιάζουν, τα ευρήματα της Eurostat έχουν την δική τους σημασία.

Το πρώτο και σημαντικότερο είναι πως η κρίση χρέους συνεχίζεται αμείωτη.

Στην ευρωζώνη των 17 από 70,1% του ΑΕΠ που ήταν το δημόσιο χρέος το 2008, το 2011 έφθασε το 87,2%.

 Στην ΕΕ των 27 από 62,5% έφθασε το 82,5% του ΑΕΠ για την ίδια περίοδο.

Η πλειοψηφία μάλιστα των κρατών μελών της ΕΕ, και συγκεκριμένα 14 χώρες, έχει δημόσιο χρέος ανώτερο του 60%, που σύμφωνα με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ αποτελεί την διαχωριστική γραμμή. Οι χώρες που την παραβιάζουν είναι οι εξής: Ολλανδία (65,2%), Ισπανία (68,5%), Κύπρος (71,6%), Μάλτα (72%), Αυστρία (72,2%), Ουγγαρία (80,6%), Γερμανία (81,2%), Αγγλία (85,7%), Γαλλία (85,8%), Βέλγιο (98%), Πορτογαλία (107,8%), Ιρλανδία (108,2%), Ιταλία (120,1%) και Ελλάδα (165,3%).

Φαίνεται επομένως πως είκοσι χρόνια μετά την υιοθέτηση του «σιδηρού κανόνα» για το δημόσιο χρέος και το δημοσιονομικό έλλειμμα (60% και 3%), η εφαρμογή τους εξακολουθεί να αποτελεί άπιαστο όνειρο όχι μάλιστα μόνο για τις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης, αλλά ακόμη για την Γερμανία και τις χώρες που αποτελούσαν ανέκαθεν δορυφόρους της, όπως η Αυστρία και η Ολλανδία.

Η αύξηση του δημόσιου χρέους δεν αποτελεί ευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα.

Μόλις πριν λίγες μέρες, στις 21 Απριλίου, η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, παρουσίασε την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με το δημόσιο χρέος στο σύνολο του προηγμένου κόσμου: «Στις ανεπτυγμένες οικονομίες, ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να αγγίξει το 109% τον επόμενο χρόνο, πάνω από το 75% που ήταν το 2007.

Αυτός είναι ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος λόγος χρέους για περισσότερα από 130 χρόνια, με μοναδική εξαίρεση την βραχυχρόνια συσσώρευση χρέους μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πως φτάσαμε ως εδώ;», συνεχίζει η διάδοχος του Ντομινίκ Στρος Καν. «Κυρίως λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η άμεση επίπτωση της κρίσης ερμηνεύει τα δύο τρίτα της ανόδου του λόγου χρέους μεταξύ των 20 ανεπτυγμένων χωρών».

Αυθαίρετη η επίθεση

Στο πλαίσιο της παραπάνω ερμηνείας, που συμβαδίζει με τα γεγονότα, φαίνεται πόσο προκατειλημμένη, μεροληπτική και υστερόβουλη ήταν η επίθεση που εξαπολύθηκε στην Ελλάδα, με αφορμή την άνοδο του δημόσιου χρέους που παρατηρήθηκε την ίδια χρονική περίοδο.

Με άλλα λόγια, οι επιθέσεις στους δημοσίους υπαλλήλους για τις υψηλές αποδοχές τους, τις ΔΕΚΟ, και το «γενναιόδωρο» υποτίθεται κράτος πρόνοιας της Ελλάδας, πολύ συχνά με την συμμετοχή κι ελληνικών μέσων ενημέρωσης, συσκότισε το γεγονός ότι η άνοδος του δημόσιου χρέους ήταν μια διεθνής τάση οφειλόμενη μεταξύ άλλων στην πτώση των φορολογικών εσόδων.

Στη συνέχεια η παρουσίαση της αύξησης του δημόσιου χρέους ως ελληνικής ιδιαιτερότητας άνοιξε τον δρόμο για την ενοχοποίηση του ελληνικού λαού που επέτρεψε την επιβολή της θεραπείας – σοκ, η οποία προφανώς θα συνεχιστεί και μετά τις εκλογές.

Στα ίδια οι δαπάνες

Το πόσο άστοχες επιστημονικά και άδικες κοινωνικά ήταν οι επιθέσεις στο «σπάταλο ελληνικό κράτος» και το υπερδιογκωμένο ελληνικό δημόσιο, φαίνεται από μια άλλη παράμετρο που παρουσιάζεται στην στατιστική μελέτη της Eurostat. 

Αφορά την συγκριτική εξέταση ανά χώρα των δημοσίων δαπανών και των εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ.

 Είναι ένα αξιόπιστο μέτρο για να φανεί αν ένα δημόσιο είναι «υπερδιογκωμένο» ή όχι κι επίσης, σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη μέλη, πού εν τέλει έγκειται η διαφορά κι η αιτία της κρίσης. Σημείο αφετηρίας υπ’ αυτό το πρίσμα είναι πως στην ευρωζώνη των 17 οι δημόσιες δαπάνες αντιπροσωπεύουν το 49,3% του ΑΕΠ και τα δημόσια έσοδα το 45,2% του ΑΕΠ. Με βάση την φιλολογία των τελευταίων ετών, ότι οι αθρόες κοινωνικές παροχές προκάλεσαν την κρίση χρέους (ερμηνεία που εμφανίζει ως αυτονόητη λύση την πολιτική της λιτότητας) θα περίμενε κανείς πως στις τρεις χώρες που επιβλήθηκε η χημειοθεραπεία των Μνημονίων οι δημόσιες δαπάνες θα είναι σημαντικά υψηλότερες του μέσου όρου (49,3%). Δεν παρατηρείται ωστόσο κάτι τέτοιο! Σημαντικά υψηλότερες δαπάνες εμφανίζουν χώρες που δεν έχουν πληγεί καθόλου από την κρίση χρέους όπως η Δανία (57,9%), η Γαλλία (55,9%) και η Φινλανδία (54%)! Αντίθετα, Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία εμφανίζουν δημόσιες δαπάνες γύρω από το μέσο ευρωπαϊκό όρο: 50,1%, 48,7% και 48,9%, αντίστοιχα.

Η διαφορά αντίθετα βρίσκεται στην πλευρά των δημοσίων εσόδων με τις τρεις παραπάνω κλυδωνιζόμενες χώρες να εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερα έσοδα από το μέσο όρο (45,2%). 

Ειδικά, τα δημόσια έσοδα Ελλάδας, Ιρλανδίας και Πορτογαλίας αντιστοιχούν στο 40,9%, 35,7% και 44,7% του ΑΕΠ τους. Κατά συνέπεια αν η δημοσιονομική κρίση που έπληξε τις παραπάνω χώρες το 2010 και το 2011 έπρεπε να αποδοθεί σε μια αιτία, αυτή θα έπρεπε να είναι η πλευρά των εσόδων, σε διαμετρικά δηλαδή αντίθετη κατεύθυνση απ’ αυτήν που ιεραρχούν ελληνικές κυβερνήσεις και Τρόικα, που είναι η πλευρά των δαπανών. 

Δεν είναι επομένως καθόλου τυχαία και η αύξηση που καταγράφει το δημόσιο χρέος όχι μόνο γενικά, ως μέσος όρος στην ΕΕ των 27 ή στην ευρωζώνη των 17, αλλά και στις τρεις χώρες που επιβλήθηκαν τα Μνημόνια: Στην Ελλάδα όπου το δημόσιο χρέος από 115% του ΑΕΠ το 2009 εκτινάχθηκε το 2011 στο 165,3%, στην Ιρλανδία που για την ίδια περίοδο από 65,1% έφτασε το 108,2% και στην Πορτογαλία που από 83,1% έφτασε το 107,8%. 

Λιτότητα και περικοπές επομένως αυξάνουν το δημόσιο χρέος και δεν το μειώνουν

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Βουλγαρία …

Στα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ζει το 27,7% των Ελλήνων πολιτών, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας Eurostat για το 2010, που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα. Το ποσοστό αυτό κατατάσσει την Ελλάδα έβδομη, σε ποσοστά φτώχειας, μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ.

Στην «ΕΕ των 27», το 23% του πληθυσμού ζει κοντά στο όριο της φτώχειας.

Τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας καταγράφονται στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία (41%), στη Λετονία (38%), στη Λιθουανία (33%), στην Ουγγαρία (30%), στην Πολωνία (27,8%) και στην Ελλάδα (27,7%).

Ειδικότερα, στην Ελλάδα ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας το 28,7% των παιδιών ως 17 ετών, το 27,7% του πληθυσμού ηλικίας από 18 ως 64 ετών και το 26,7% των Ελλήνων άνω των 65 ετών. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην «ΕΕ των 27» είναι 27%, 23,3% και 19,8%.

Τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στα παιδιά κάτω των 18 ετών, καταγράφονται στη Ρουμανία (48,7%), στη Βουλγαρία (44,6%), στη Λετονία (42%), στην Ουγγαρία (38,7%), στη Λιθουανία (34,3%), στην Πολωνία (30,8%), στην Ισπανία (29,8%), στη Μ. Βρετανία (29,7%), στην Ιταλία (28,9%) και στην Ελλάδα και την Πορτογαλία (28,7%).

Πηγή:Ναυτεμπορική

Και να φανταστεί κάποιος ότι αυτά είναι στοιχεία με βάση δικούς τους «πειραγμένους»  υπολογισμούς και συντελεστές!!

Και να φανταστεί κάποιος ότι αυτά αφορούν το 2010!

Οπότε..

Μετά τη  σαρωτική υποβάθμιση του επιπέδου ζωής του ελληνικού λαού  του 2011 και του διανυόμενου 2012 ..

Το νέο σύνθημα των Βουλγάρων καπιταλιστών είναι...

Εμπρός στο δρόμο που χαράζει η Ελλάδα!!!

ΖΩΗ =ΕΞΕΓΕΡΣΗ=ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΘΑΝΑΤΟΣ =ΑΝΑΜΟΝΗ

Ωχ! τη βάψαμε!

Βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και της τρόικας, τα δημογραφικά στοιχεία που έδωσε η Eurostat.

Τι λένε;

Λίγο πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο καταγράφεται το προσδόκιμο ζωής των Ελλήνων. Συγκεκριμένα  οι γυναίκες ζουν κατά μέσο όρο 82,7 χρόνια, ενώ οι άνδρες 77,8 χρόνια. Τα αντίστοιχα ποσοστά για την ΕΕ των 27 είναι 82,4 χρόνια για τις γυναίκες και 77,8 χρόνια για τους άνδρες.

Όπου να ‘ναι θα σκάσει μύτη ο Κουτρουμάνης μαζί με το Λοβέρδο και θα ζητάνε προσαρμογή των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των Ελλήνων εργαζομένων στο νέο προσδόκιμο επιβίωσης

ΚΑΛΑ (ΟΧΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ) ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ!

Πηγή: Ναυτεμπορική

Επιτέλους γίναμε …Βουλγαρία!

                         Ο Γιωργάκης θα μας κάνει …Πακιστάν!

Όταν,  σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το 2008 ένας στους πέντε Έλληνες ζούσε στο όριο της φτώχειας , ενώ ένας στους 10 δεν είχε πόρους να πληρώσει «τα προς το ζειν»- εκεί άφησε τη χώρα  η ΝΔ- φανταστείτε ποια θα είναι η κατάσταση μετά τα μέτρα που πήρε και παίρνει ενάντια στο λαό μας , στα εισοδήματα των εργαζομένων και στις εργασιακές τους σχέσεις   η κυβέρνηση του Παπανδρέου-ΠΑΣΟΚ!!!

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε σήμερα  η Eurostat, η Ελλάδα ήταν η τέταρτη χώρα στην Ε.Ε. με το υψηλότερο ποσοστό ατόμων που βρίσκονταν στο όριο της φτώχειας.

Πρώτη  η Λετονία (25,6%),

δεύτερη η Ρουμανία (23,4%),

τρίτη η  Βουλγαρία (21,4%)

και αμέσως μετά  η Ελλάδα (20,1% ή 2,2 εκατ. πολίτες).

Παράλληλα, το 11,2% του πληθυσμού της Ελλάδας (1,2 εκατ. πολίτες), αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες να πληρώσει το ενοίκιο του σπιτιού του, τη θέρμανση, να λάβει γεύμα με κρέας ή ψάρι τρεις φορές την εβδομάδα, να ανταποκριθεί σε αναπάντεχα έξοδα!

Σύμφωνα με τη Eurostat στο όριο της φτώχειας είναι τα άτομα εκείνα τα οποία ζουν σε νοικοκυριά με εισόδημα κάτω του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος.

Στην Ελλάδα το κατώφλι αυτό είναι τα 15.223 ευρώ για 4μελή οικογένεια με 2 ενήλικες και 2 παιδιά κάτω των 14 ετών.

20% των Ελλήνων το 2008 βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας. Αν εφαρμοστούν τα μέτρα του προγράμματος σταθερότητας, ποιο θα είναι το ποσοστό;

Μια ενδιαφέρουσα δημοσίευση της Eurostat (κλικ εδώ) δείχνει τις κοινωνικές ανισότητες που υπάρχουν στις χώρες της ΕΕ αλλά και στη Ελλάδα.

Από τη μελέτη αυτή προκύπτουν ότι το 2008:

17% των πολιτών της ΕΕ ήταν σε κίνδυνο φτώχειας ενώ στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 20%.

20% των παιδιών της ΕΕ-27 ήταν σε κίνδυνο φτώχειας όταν στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 23%.

Ενώ οι κοινωνικές παροχές (δαπάνες)  στις χώρες της  ΕΕ-27 είναι τέτοιες που ελαττώνουν το κίνδυνο της φτώχειας κατά 32% , η Ελλάδα κατέχει την αρνητική πρωτιά με μόλις γύρω στα 12%!!

Ενώ στην ΕΕ -27 το ποσοστό των κατεχόντων μιας θέσης εργασίας (μόνιμης ή προσωρινής ) που κινδυνεύει από φτώχεια είναι 8%, στην Ελλάδα φθάνει το 14%!

Στις χώρες της ΕΕ-27 οι πλουσιότεροι, κατά μέσο όρο, έχουν πενταπλάσιο εισόδημα από τους φτωχότερους .Στην Ελλάδα οι πλουσιότεροι έχουν εξαπλάσιο!

Και ενώ αυτά συνέβαιναν το 2008 φανταστείτε τι θα συμβεί να εφαρμοστούν τα μέτρα του περιβόητου προγράμματος σταθερότητας της κυβέρνησης Παπανδρέου